Prelegenci

dr Marika Kornaś-Dynia, główny specjalista ds. limnologii Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej – Państwowego Instytutu Badawczego i członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Limnologicznego. Zajmuje się problematyką limnologiczną od 16 lat, a jej zainteresowania badawcze skupiają się głównie wokół naturalnych i antropogenicznych przemian stosunków wodnych i jakości jezior. W szczególności bada wpływ zmian klimatu na poziom wód, zjawiska lodowe i bilans wodny jezior, zmiany zasobów wodnych i jakości wód w jeziorach pod wpływem piętrzenia, stan troficzny i przyczyny eutrofizacji jezior oraz wpływ sposobu użytkowania zlewni na jakość wód w jeziorach. Wyniki swoich badań przedstawia na licznych konferencjach i sesjach naukowych i zapewne większość z Was to właśnie tam poznało Panią doktor.

Prof. UP dr hab. Dariusz Ficek, kierownik Zakładu Fizyki Środowiska w Katedrze Nauk o Ziemi Instytutu Geografii Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku. Fizyk, specjalista w dziedzinie limnologii i oceanografii z przeszło 38-letnim doświadczeniem zawodowym. Pełnił funkcje prodziekana i prorektora ds. nauki Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku, a także koordynował liczne projekty badawcze związane z biooptyką środowiska wodnego i monitorowaniem jakości wody. Jego zainteresowania naukowe koncentrują się głównie na biooptyce wód naturalnych, w szczególności: właściwościach optycznych składników wody jezior i mórz, polu światła w akwenie, optycznych zdalnych badań środowiska wodnego, interakcjach optyczno-biologicznych w jeziorach i morzach oraz monitoringu i obserwacji środowiska morskiego. Jego praca naukowa łączy elementy fizyki, biologii i nauk o środowisku, dzięki czemu jest uznanym ekspertem w dziedzinie interdyscyplinarnych badań środowiska wodnego.

dr Michał Rybak, adiunkt w Zakładzie Ochrony Wód Instytutu Biologii Środowiska na Wydziale Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a także członek Polskiego Towarzystwa Limnologicznego. Zajmuje się problematyką limnologiczną od 13 lat. W tym czasie odbył staże naukowe m.in. w Holandii, Norwegii i Kazachstanie oraz uczestniczył w ekspedycjach badawczych na Spitsbergen i w rejon Morza Aralskiego. W swoich badaniach koncentruje się na składzie pierwiastków w roślinach zanurzonych i makroglonach – sprawdza, jakie pierwiastki pobierają ze środowiska, w jakich proporcjach i jak to wpływa na ich kondycję oraz funkcjonowanie. W szczególności bada ich odpowiedź na zmieniające się warunki troficzne i przekształcenie środowiska związane z chemiczną rekultywacją jezior z wykorzystaniem koagulantów na bazie żelaza i glinu, a także jak na ekosystemy jeziorne oddziałują zmiany klimatu i presja człowieka. Realizował projekty dotyczące zmian składu pierwiastków w roślinach wodnych w warunkach przyspieszonej eutrofizacji, losów sinic nitkowatych w obliczu zmian klimatu oraz emisji metanu z jezior i jego roli w sieciach pokarmowych.

prof. UWM dr hab. inż. Jolanta Grochowska, kierownik Katedry Inżynierii Ochrony Wód i Mikrobiologii Środowiskowej Instytutu Inżynierii i Ochrony Środowiska na Wydziale Geoinżynierii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie oraz członek założyciel Polskiego Towarzystwa Limnologicznego. Zajmuje się problematyką limnologiczną od 30 lat. W swoich badaniach koncentruję się na procesach i zjawiskach kształtujących obieg materii w ekosystemach wodnych oraz doskonaleniu metod ochrony i rekultywacji jezior. W szczególności bada: przyczyny postępującej eutrofizacji jezior, w tym presji człowieka i zmian klimatycznych na tempo tego procesu, hydrochemię wód oraz efektywność działań ochronnych i rekultywacyjnych zastosowanych w pełnej skali technicznej. Brała udział w wielu projektach dotyczących rekultywacji jezior, a najważniejsze z nich to: rekultywacja Jeziora Długiego w Olsztynie oraz kompleksowa rekultywacja jezior: Mielenko, Karczemne, Klasztorne Małe i Klasztorne Duże w Kartuzach. Aktualnie uczestniczy w międzynarodowym projekcie FutureLakes z programu Horyzont Europa.

prof. dr hab. Włodzimierz Marszelewski, profesor w Katedrze Hydrologii, Kriologii i Gospodarki Wodnej Instytutu Nauk o Ziemi i Środowisku na Wydziale Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, której był kierownikiem w latach 2010-2022. To z jego inicjatywy w 2001 roku zostało utworzone Polskie Towarzystwo Limnologiczne, w którym pełnił funkcję sekretarza, a następnie prezesa. Jest członkiem kilku międzynarodowych i krajowych organizacji naukowych, a także Rady Naukowej Parku Narodowego Bory Tucholskie. Profesor zajmuje się problematyką limnologiczną od ponad 40 lat. W swoich badaniach koncentruje się na zmianach jezior pod względem czynników naturalnych i antropogenicznych. W szczególności bada: zmiany cech fizyczno-chemicznych jezior, wpływ ocieplenia klimatu na reżim termiczno-lodowy rzek i jezior, gospodarowanie zasobami wodnymi oraz własność jezior w świetle prawa wodnego. Wyniki swoich badań prezentował podczas konferencji naukowych w wielu krajach Europy, a także m.in. w Brazylii, Chinach, Japonii, Kenii, Meksyku i USA. Jest autorem lub współautorem ponad 220 publikacji naukowych. Kierował naukowymi projektami krajowymi i międzynarodowymi, a także zespołami prowadzącymi badania hydrologiczne obszarów związanych m.in. z górnictwem węglowym i miedziowym oraz planowaniem małej retencji.

dr inż. Marcin Biernaczyk, adiunkt w Katedrze Bioinżynierii Środowiska Wodnego i Akwakultury na Wydziale Nauk o Żywności i Rybactwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Jest specjalista w dziedzinie ichtiologii i ekologii środowisk wodnych z przeszło 20-letnim doświadczeniem zawodowym. W swoich badaniach koncentruje się na zależnościach pomiędzy stanem środowiska a strukturą i składem ichtiofauny, ze szczególnym uwzględnieniem: wpływu zmian klimatycznych na stan ichtiofauny, wpływu szeroko rozumianej antropopresji na ichtiofaunę, monitoringu środowiska w zakresie ichtiofauny oraz mikroplastiku w wodach śródlądowych. Aktywnie uczestniczy w badaniach dotyczących m.in.: analizy ichtiofauny jezior i akwenów chronionych, monitoringu populacji ryb i ich kondycji ekologicznej, ekologii organizmów wodnych i ich odpowiedzi na warunki środowiskowe oraz wpływu antropogenicznych i naturalnych czynników na biocenozę wodną. Jego dorobek naukowy obejmuje liczne publikacje w recenzowanych czasopismach naukowych dotyczące oceny składu gatunkowego ichtiofauny w jeziorach i wodach przybrzeżnych. Oprócz działalności badawczej prowadzi zajęcia dydaktyczne z zakresu ichtiologii, ekologii wód i akwakultury. Od wielu lat prowadzi monitoringi ichtiologiczne w ramach oddziaływań inwestycji na środowisko.

Prof. UAM dr hab. Piotr Klimaszyk, kierownik Zakładu Ochrony Wód na Wydziale Biologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, aktualny prezes Polskiego Towarzystwa Limnologicznego. Biolog, ekolog od ponad 30 lat badacz ekosystemów słodkowodnych. Jest członkiem kilku krajowych i międzynarodowych towarzystw naukowych członkiem Rady Naukowej Drawieńskiego Parku Narodowego oraz członkiem komitetu sterującego International Research Center for the Study of Aral Ecosystems. Zajmuje się szerokim spektrum zagadnień dotyczących relacji pomiędzy zbiornikami wodnymi a ich otoczeniem. Jego aktywność naukowa ma charakter interdyscyplinarny ma pograniczu biologii, chemii i nauk o środowisku. Prowadził badania nad funkcjonowaniem zbiorników miękkowodnych i humusowych, rolą spływu powierzchniowego w kształtowaniu trofii zbiorników. Obecnie jego badania skupiają się na rozpoznaniu roli ptaków wodnych w transferze pierwiastków pomiędzy ekosystemami wodnymi i lądowymi. Bada też funkcjonowanie stawów Arktycznych w dobie zmiany klimatu. Od roku 2018 jest zaangażowany w badania Północnego Jeziora Aralskiego, w ramach których uczestniczył w 3 terenowych ekspedycjach naukowych.